" خون ارغوان ها "

زده شعله در چمن ، در شب وطن ، خون ارغوان ها

تو ای بانگ شور افکن ، تا سحر بزن ، شعله تا کرانها

که در خون خستگان ، دلشکستگان ، آرمیده طوفان

به آیندگان نگر ، در زمان نگر ، بر دمیده طوفان

قفس را بسوزان ، رها کن پرندگان را ، بشارت دهندگان را

که لبخند آزادی ، خوشه ی شادی ، با سحر بروید

سرود ستاره را موج چشمه با آهوان بگوید

ستاره ستیزد و شب گریزد و صبح روشن آید

زند بال و پر زنو ،آن کبوتر و سوی میهن آید

گرفته تمام شب ، شاخه ای به لب ، سرخ و گرده افشان

پرد، گرده گسترد ، دانه پرورد ، سر زند بهاران