سرپرست :بهمن یاری

کمک سرپرست:علی نکوییان

مسئول فنی:اشکان رضوانی

جلودار:بابک مولایی

تیم کوهنوردی دانشجویان دانشگاه تهران در روزهای پنجشنبه و جمعه 22و23/6/1386 اقدام به برگزاری صعود شبانه قله توچال نمود.

این تیم 47 نفره ساعت 14:00 روز پنجشنبه حرکت خود را از میدان سربند آغاز نموده و ساعت18:30 به پناهگاه شیر پلا رسید. پس از صرف افطاری که از قبل توسط تیم تدارکات مهیا شده بود جلسه معارفه به گرمی برگراز شد و تیم منتخبی از کوهنوردان در ساعت21:00 به سمت قله حرکت کردند.این تیم پس از صعود قله در ساعت 1:00 بامداد، ساعت 3:40 به پناهگاه شیر پلا رسید.پس از صرف سحری ،تیم استراحتی یک ساعته داشت و ساعت6:00  از مسیر دره اسون به سمت پایین روانه شد.برنامه ساعت11:00 روز جمعه به اتمام رسید.

علم¬کوه و ... ديگر هيچ

مرداد 1386

          ما آتش افتاده به نيزار ملاليم                        ما عاشق نوريم و سروريم و صفاييم

         بگذار که سرمست و غزلخوان من و خورشيد             بالی بگشاييم و به سوی تو بياييم

به جای مقدمه؛ کوهنوردی

کوهنوردی هنر درنورديدن کوههاست. هنر سفر در کوهها. در دل آن، يک اثر گذاری و اثرپذيری قابل پيش بينی بين شما و متغيرهايي که می توانيد آنها را کنترل کنيد و آنها که نمی توانيد کنترلشان کنيد وجود دارد. جايي که جوهره زندگی نمايان می شود. در دل کوهها، شما يک مقصود و هدف داريد. شما با اطلاعاتی که داريد بهترين تصميم را می گيريد، آنچه در اختيار داريد را به کار می بريد و در نهايت به هدفتان می رسيد و يا ممکن است موفق نشويد. اساسا کوهنوردی زييايي حرکت است، دوام اراده يک انسان در کنار نيروی طبيعت. کوهنوردی می تواند به  کوتاهی يک سرگرمی زودگذر باشد و يا تبديل به تلاش و تکاپويي صادقانه به اندازه يک عمر شود.

جايي که کوهنوردی می کنيم، وسيع و پهناور، با بادهايي بی انتها و پوشيده از سنگ و يخ و برف است. جايي است معلق بين فضای زمين و آسمان در باريکترين بخشهای زندگی مان. کوهنوردی توامان شوم و سخت و خشن و در همان حال بسيار زيباست. و بله، می تواند مرگبار هم باشد.

اعضای تيم

بهمن اسفندياری - غلامرضا فتحی - بهمن ياری - عليرضا مومنی - اشکان رضوانی - مجتبی کيانی - باقرالدين حکيم - محمود قويدل - گلريز فرمانی - سيما فقيهی - مهسا مقدس - مينا طاهری -يلدا قربانی - زهرا صفاريان- نگار فرهادی.

زمان اجرای برنامه

سه شنبه شب 24/5//1386 تا سه شنبه شب 31/5/1386 .

قلل صعود شده

صعود قله علم کوه از ديواره شمالی مسير 48 لهستانی ها و مسير هاری رست – نجاح، صعود قله های تخت سليمان و چالون و سياه کمان.

روزشمار برنامه

سه شنبه   : ساعت 12 شب حرکت به سمت رودبارک از مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران

چهارشنبه :

-        ساعت 4:30 رسيدن به رودبارک و تدارک صبحانه

-        ساعت 6:30 حرکت به سمت دو راهی برير

-        ساعت 8:30 حرکت از دوراهی به سمت علم چال

-        ساعت 13:30 رسيدن به پناهگاه سرچال

-        ساعت 15:45 رسيدن به علم چال

پنج شنبه  :   هم هوايي، برپايي و تمييزکردن محل کمپ، قرار دادن طناب ثابتهای پای مسير 48

جمعه:

-        صعود مسير 48 (شبمانی در پناهگاه خرسان)

-        صعود قله تخت سليمان

شنبه:

-        صعود قله چالون و سياه کمان

-        قراردادن ابزارهای صعود در ابتدای مسير هاری رست

يکشنبه: صعود قله علم کوه از مسير هاری رست

دوشنبه : کمک رسانی به تيم ديواره و پايين آمدن تيم ديواره وتيم امداد

سه شنبه : جمع کردن کمپ و حرکت به سمت رودبارک

گزارش صعود مسير 48 لهستانی ها

بهمن اسفندياری – محمود قويدل

شنبه 26/5/1386

 نويسنده گزارش : بهمن اسفندياری

با سپاس به درگاه پروردگار که صعودی موفق را به من ارزانی داشت و قدردانی از تمام مربيانم که توانستم با اين صعود سپاسگذار زحمتهايشان باشم. سپاسگذاری ويژه از آقای حسن جواهرپور مربی بزرگوارم و دوستانم آقايان اميد عالمی، محمود عيسی آبادی، محمد جلالی (اراک)، احسان جباری (همدان) و اعضای تيم انجمن کوهنوردی دانشجويان دانشگاه تهران که حضورشان کمک شايانی برای اينجانب بود.

زمانيکه برای اولين بار ديواره علم کوه را صعود کردم، سال 1382، مسير لهستانی های 52 بود. انتهای مسير را از قيف صعود می کرديم که آقای عالمی اشاره ای به انتهای مسير 48 لهستانی معروف به طول دوجورابی ها کردند. بعدها فهميدم اين مسير يکی از مشکل ترين مسيرهای ديواره های بلند ايران است. همان سال تصميم گرفتم که اين مسير را صعود کنم. سال 83 در قالب تيم انجمن دانشگاه مسير فرانسوی ها و سال 84 مسير هاری رست را صعود کردم. سالهای 84 و 85 عليرغم آمادگی هم طنابی برای صعود اين مسير نداشتم. در طول سال 85 و 86 با توجه به اينکه هدايت تيم ديواره نوردی انجمن را بر عهده داشتم، نتوانستم کار فنی جدی داشته باشم. صعود مسير قرارگاه ديواره بيستون تا قله در آبان 85 مهمترين فعاليت جدی ديواره نوردی سال 85 من بود. در سال 86 نيز صعود چند مسير ديواره های پل خواب، شروين و اُسون مهمترين برنامه های ديواره نوردی من بود.

در صعود ديواره بيستون در سال 85 آقای محمود قويدل از همنوردان خراسانی نيز به عنوان مهمان برنامه شرکت داشت. با توجه به آمادگی ايشان، با ايشان قرار تمرينات منظم برای صعود مسير 48 لهستانی را در تابستان سال 86 گذاشتيم. اما با توجه به فاصله مکانی محل اقامت من با آقای قويدل و اينکه در ميان دوستان ايشان تنها گزينه برای هم طنابی مسير 48 بود، تصميم گرفتيم تا تمرينات آمادگی را به شکل مجزا و تمرينات همگاهنگی را در ديواره پل خواب انجام دهيم. متاسفانه به دليل شرکت آقای قويدل در اردوهای تيم ملی و همچنين برنامه صعودی که برای صعود قله آرارت داشتند، تمرينات مشترک جهت هماهنگی صرفا به يک جلسه کاهش يافت. به علت اينکه زمان زيادی صرف تمرينات هماهنگی با هم طنابم نکرده بود، اما بعد از اين تمرين مشترک و با توجه به شناختی که از خودم داشتم و سطح مطلوب آمادگی جسمانی خودم و همطنابم آقای قويدل که در اوج آمادگی قرار داشتيم، تصميم گرفتم برنامه صعود را اجرا کنيم. از اين مرحله به بعد تمام توان ذهنيمان را صرف انجام يک صعود تمييز و يکروزه معطوف کرديم.

روز چهارشنبه 24/5/1386 تيم انجمن وارد منطقه شد و قرار شد اولين برنامه تيم، صعود مسير 48 در روز جمعه باشد. روز پنج شنبه آقايان مومنی (از اعضای انجمن) و قويدل 3 طول طناب ثابت برای سهولت دسترسی به ابتدای مسير 48 نصب کردند که تاثير زيادی در کاهش مصرف انرژی و ذخيره کردن زمان در طول روز صعود داشت. همچنين بخش زيادی از ابزارهای صعود را تا پای مسير حمل کرده و آب بندی شده و دور از ريزشهای ديواره در پای مسير قرار دادند.

روز پنج شنبه همچنين صحبت هايی با دوست خوبم آقای محمد جلالی که برای گشايش يک مسير جديد بر روی ديواره همراه تعدادی از ديواره نوردان اراک در منطقه حضور داشتند انجام دادم. ايشان قبلا در سال 82 مسير 48 را صعود کرده بودند. همچنين توانسنم از راهنمايي استادم جناب آقای حسن جواهرپور که همراه تيم دانشگاه علم و صنعت در منطقه حضور داشتند استفاده ببرم.

به اين ترتيب همه چيز برای روز صعود آماده شد و ما روز جمعه ساعت 5/3 بامداد کمپ را همراه با آقای عليرضا مومنی که ما را تا ابتدای مسير همراهی کردند ترک کرديم. حدود ساعت 6 صبح به ابتدای مسير رسيديم و بعد از صرف صبحانه، ساعت 6:45 صعودمان را آغاز کرديم.

طول يک را من سر طناب شروع کردم، با اين انگيزه که مسير را به راحتی و يکروزه صعود می کنيم. اين طول در مجموع حدود 45 متر طول داشت و درجه سختی آن 5-10 a يا b است. دقت کنيد که 10 متر ابتدای مسير را با مسيری که همنوردانی کرجی موازی مسير 48 گشايش کرده اند اشتباه نکنيد. ما ساعت 7:45 اين طول را صعود کرديم. طول دو را ما با 25 صعود تمام کرديم. ساعت 8:30 ما طول دوم را صعود کرديم. طول سوم را نيز با حدود 50 متر کامل ساعت 9:45 صعود کرديم و به ابتدای طول چهارم که يک کنج و معروف به کنج بزرگ است رسيديم. پای مسير برف زيادی انباشته شده بود و مجبور شديم بر روی برفها کارگاه بزنيم. اين طول 50 متر کامل صعود شد. اگر برف نداشته باشد ابزار به راحتی در آن قرار می گيرد. من برای صعود آن از ترايکم های نمره 0.5 تا 2 استقاده کردم. در طول مسير چند عدد ميخ و يک سيم بکسل که لاخ شده بود قرار داشت. چون آفتابگير نيست سرمای آن بخصوص برای آقای قويدل که در برف ابتدای کنج مدت زيادی را بدون تحرک من را حمايت کرد، آزاردهنده بود. ما ساعت 11:15 اين طول را تمام کرديم. در طول پنجم که از کنج بزرگ خارج شدم احساس خوبی داشتم. مشرف به علم چال، گرده آلمانها و قله تخت سليمان بودم. بخشی از طول پنجم را در آفتاب صعود کردم. در انتهای طول پنجم يک تخته سنگ بزرگ سکوی مناسبی را برای برپايي کارگاه درست کرده است. در اين بخش از مسير کاملا به مسير قيف ديواره مشرف بوديم. در طول صعود اين طول که 50 متر کامل بود ما حدود 10 ميانی استفاده کرديم. ساعت 12 ما طول را تمام کرديم.

ابتدای طول ششم حددود 15 استراحت کرديم و با کمپ خوش و بشی داشتيم. اين بخش از مسير را معمولا در دو طول 20 و 30 متری صعود می کنند. در بين راه هم کارگاهی ديده می شود. اما من تصميم گرفتم تا تمام 50 متر را صعود کنم. در انتهای طول ششم ما به دو شکاف بزرگ معروف به دوجورابی رسيديم. در شکاف سمت چپ کارگاه زدم تا آقای قويدل صعود کنند. در اين شکاف دو عدد ميخ وجود دارد که مسير را نمايان می کند. طول ششم را ما 50 متر صعود کرديم و ساعت حدود 1 بعداز ظهر بوديم که صعود اين طول تمام شد.

در ابتدای طول هفتم يا طول دو جورابی ها ما حدود نيم ساعت استراحت کرديم. در اين فاصله دوستان از کمپ ما را تشويق می کردند. بخصوص صحبتهای آقای جواهرپور دلگرمی خيلی خوبی برايمان بود. در اين طول حدود 7 متر را به شکل تنوره صعود کردم و بعد از آن مسير به شکل يک شکاف باريک بدقلق ادامه مي يابد. بدقلق از اين جهت که به هيچ وجه شما نمی توانيد روبروی شکاف قرار بگيريد و نيروی وزن شما را به سمت چپ می کشد و شکاف در سمت راست شما قرار می گيرد. در سمت چپ هم مسير کاملا صاف و بدون گيره است. در اين شکاف من 4 ابزار شماره 0.5 و بعد 3 ابزار شماره 1 و 3 عدد ابزار شماره 1.5 و 4 عدد ابزار شماره 2 گذاشتم تا موفق به صعود آن شدم. بعد از صعود اين شکاف، در انتهای آن حدود 5 بالاتر،کمی که به سمت چپ ادامه مسير بدهيد يک رول وجود دارد. من از همين رول برای برپايي کارگاه استفاده کردم و با يک ميخ و يک کيل آنرا تقويت کردم. اين قسمت از مسير پر برف بود و من برای راحتی بر روی رکاب ايستاده آقای قويدل را حمايت کردم تا به کارگاه رسيد. ما اين طول را 50 متر کامل صعود کرديم. ما ساعت 3:10 بود که اين طول را تمام کرديم.

طول هشتم را به حالت تراورس و کمی به سمت بالا صعود کرديم. در انتهای اين مسير حدودا 4 متر بالاتر از خودم يک ميخ ديدم و متوجه شدم که مسير قبلی قبل از ريزش بوده است و مسير ريزش کرده بود و ما به بن بست رسيده بوديم. ما طول هستم را حدود 45 متر صعود کرديم و ساعت 4 بعداز ظهر صعود اين طول تمام شد.

در ابتدای طول نهم مدت زيادی از زمانمان صرف بررسی مسير شد تا راهی برای ادامه صعودمان پيدا کنيم. روبريمان يک کتيبه با حدود 4 متر ارتفاع قرار داشت و مسيرهای سمت راست و چپ آن هم راه نمی داد. به نظر می رسيد در سالهای اخير که مسير صعود نشده بود بازهم ديواره ريزش کرده بود. ادامه مسير از مسيری که ميخ در ابتدای آن ديده می شد امکانپذير نبود. يک کتيبه بزرگ روبرويمان بود. سمت راست آن يک شکاف وجود داشت که به سمت بالا ادامه يافته بود و به نظر ابزار خور می آمد. برای رسيدن به ابتدای آن شکاف دو عدد ترايکم و سه عدد ميخ کوبيدم ولی ادامه مسير شکاف بسته می شد و دوباره مسير کور می شد. حداقل سه ميانی لازم بود تا بعد از آن شکاف را بتوان صعود کرد. من کارگاه را به سمت چپ منتقل کردم تا ببينم سمت چپ راه می دهد يا نه. در اين قسمت هم يک شکاف باريک بود که به برای صعود آن و رسيدن به قسمت ابزار خور مسير حدود 4 ميانی لازم بود. در اين شکاف کوچک به زحمت می شد يم ميخ برگه ای کوتاه را جا داد. من سه عدد ميخ را کوبيدم و با رکاب صعود کردم. به يک تاقچه شيبدار رسيدم. ميخ آخر به زحمت در شکاف قرار گرفت و تا انتها در شکاف فرو نرفت. انتخاب مشکلی بود يا بايد روی اين ميخ صعود می کردم يا شب مانی را انتخاب می کردم و ممکن بود فردا درخواست کمک کنيم. ميخ را چندين بار با چکش محکم کردم. با رکاب بر روی آن شوک دادم اما حرکت نکرد. بر روی رکاب بلند شدم اما هيچ گيره ای وجود نداشت. از بد شانسی من شيب مسير هم کمی منفی بود و من را به فضا می داد. يک زايده کوچک پيدا کردم اما به عنوان گيره از آن نمی شد استفاده کرد. از تسمه اسلينگ استفاده کردم و تسمه را به آن زايده که خلاف جهت من بود گير دادم و با کمک آن توانستم به بالای شکاف برسم. بعد از اين شکاف و کار گذاشتن 6 ميانی حدود 30 متر صعود کردم و کارگاه زدم و آقای قويدل را حمايت کردم. حدود ساعت 7:30 اين طول تمام شد. برای صعود اين قسمت توصيه می کنم حتما هوک و دسته رول همراه داشته باشيد. اگر از مسير سمت راست استفاده شود و با استفاده از دسته رول و هوک صعود شود از مسيری که ما با استفاده از ميخها صعود کرديم راحتر است. استفاده از ميخ هايي را که کار گذاشتم را توصيه نمی کنم. ضمن اينکه يک سنگ لق بزرگ در مسير صعود سمت چپ وجود دارد که می تواند بسيار خطرناک باشد.

در ابتدای طول دهم به علت خستگی و سردی هوا نيم ساعتی وقت صرف استراحت و مرتب کردن ابزارهايمان شد. اطلاعات قبلی که کسب کرده بودم می گفت انتهای مسير 48 به سمت چپ و بالای گرده منتهی می شود. اما مسيری که ما در طول نهم آمده بوديم به سمت چپ راه نمی داد. با پرتاب نور نوک قله را ديدم. از محلی که بوديم به سمت چپ و بالا تراورس کردم. چند ميانی گذاشتم و صعود را ادامه دادم. از کنار سنگ لق بزرگی که در آن شرايط بسيار وحشتناک بود گذشتم. در بالاس سرم شکافی به عرض نيم متر وجود داشت، هرچند طناب شکست بر می داشت اما از آن صعود کردم و به قله رسيدم. سپس آقای قويدل را حمايت کردم. کرده ما حدود ساعت 9 شب موفق شد اين مسير را صعود کند.

توصيه می کنم کسانيکه قصد صعود اين مسير را دارند علاوه بر ابزارهای ميانی برای صعود، چند ابزار با شماره نيم را اضافه بر ابزارهايشان همراه داشته باشند. همچنين به شدت توصيه می کنم رکاب زدن و بلند شدن بر روی پله آخر رکاب را تمرين کرده باشيد تا زمان صعودتان و تعداد ميانی هايي که در کنج بزرگ می گذاريد کاهش يابد. ما از يک چکش کوچک دست ساز به عنوان آچر کيل استفاده می کرديم که کمک شايانی برای خارج کردن ابزارهای مسير بود و زمان کمی را از نفر دوم برای خارج کردن ابزارها می گرفت. برای صعود طول نهم حتما رول کوب و هوک همراه داشته باشيد. و در آخر اينکه هنگامی اقدام به صعود مسير 48 کنيد که قاطعانه در ذهنتان و از نظر روانی آنرا موفق صعود کرده باشيد.

با آرزوی پيروزی و فتح قله های بلند عشق و آزادگی

بهمن اسفندياری – شهريور 1386

دخل و خرج برنامه

هزينه ها :

-        قاطر                        240

-        نيسان                     36     

-        مينی بوس بار           30               

-        مينی بوس آدمها                 180

-        غذاها                     310

-        جانبی                               52

             جمع کل :                     850000    

هزينه های جانبی :

- چسپ پهن            0.75

- نايلون                              0.8

- بستنی                           5

- ناهارها                            11.5

- کرايه ماشين                    2

- اقامت رودبارک        2 نفر   5

- باطری دوربين                   5

- فيلم دوربين            6

- ورودی رودبارک       15

         جمع کل :                    52000  

 هزينه غذاها :

رديف   شرح   قيمت  رديف   شرح   قيمت

1        برنج    10.6   30      اسنيکرز        3

2        نون     2.5     31      دارچين 0.5

3        ماکارانی        6.35   32      هل     0.5

4        خرما   4.8     33      چای کيسه ای         2.6

5        خامه   5.9     34      اسکاچ 0.5

6        رب      1.2     35      چای باز         1.7

7        مربا     0.8     36      پنير     4

8        نمک و فلفل   1.3     37      دستمال کاغذی        2.2

9        مائده   27      38      کپسول يکبار مصرف   2.9

10      کوکتل پنير     7.8     39      قند     2.2

11      سس قرمز     2        40      آبليمو  1.5

12      سس فرانسوی        2.1     41      پياز – هويج – ليمو     2.8

13      پنير پيتزا        19      42      آناناس بزرگ    14

14      جوجه کباب              43      کمپوت سيب و گلابی

15      ذغال   1.5     44      يخ      

16      کنسرو سبزيجات      3.6     45      هات چاکلت   11

17      ورميشل و گالينا       1.7     46      نسکافه        

18      سينه مرغ      32      47      مايع دشويي و ظرفشويي     2.3

19      چيپس خلال   5.7     48      سن ايچ         11.2

20      قارچ    4.8     49      کمپوت گيلاس 8.6

21      هايپ   24      50      کمپوت آناناس 4

22      نحود فرنگی    6.3     51      روغن   3

23      تن ماهی       6        52      کره     2.4

24      گوشت چرخ کرده      27      53      شکر   1.4

25      کلم               54      سوپ  3.8

26      گوجه             55      کوکوسيب زمينی      4

27      آجيل   10      56               

28      شکلات رامتين          4.4                        

29      ساقه طلايي  1.8               جمع    310000

مهمترين انتقادات و پيشنهادات برنامه

وسايل تيم ديواره می بايد چک می شد تا بدون پوش چادر و کت پر روی مسير نروند.

تيم ديواره استراحت مناسبی روز قبل نداشت . بر روی صعودشان تاثير داشت.

بی برنامه گی و نبود يک برنامه مشخص در طول روزهايي که در کمپ بوديم.

برنامه گرده تحت شعاع برنامه ديواره قرار گرفت.

سرپرست خيلی بد اخلاق بود.

تيم گرده از لحاظ جسمی خالی شده بود و نمی توانست صعود کند.

ايده آل گرايانه بود که هر ديواره در يک روز صعود شود و زمان کم بود.

تمرين فنی مناسب برای رکاب زدن انجام نشده بود.

دوکرده با هم بر روی يک مسير اشتباه است.

ابزار فنی مثل رکاب و يومار کم بود.

جابجايي صعود تيم ديواره استرس زا بود.

سرپرست به نوعی ايزوله بود و به تنهايي فشار را تحمل می کرد.

می شد از آقای عالمی برای صعود گرده استفاده کرد.

سرپرست برنامه ذهنی مدونی نداشت.

در مورد صعود قله های منطقه سرسری عمل شد و می شد قله های بيشتری صعود کرد.

عنوان برنامه:  جمع آوری زباله

تاريخ:  9/6/1386

کادر سرپرستي:      

سرپرست:     اشکان رضوانی نراقی

مسوول محيط زيست:          همه

نام منطقه:     دربند

گزارش  برنامه :       

این برنامه که به عنوان یک حرکت فرهنگی-ورزشی و نمادین در نظر گرفته شده بود قرار بود در چند فاز برگزار شود.این فازها شامل جمع آوری،پخش بروشور و برد مطبوعاتی بودند. بدین منظو با چند اسپانسر هماهنگ شده بود.برنامه بر این قرار بود که با زون بندی مسیر دربند به حدود 10 زون گروه¬های 5 نفره به پاک¬سازی حاشیه رود بپردازند.شپش با جمع¬آوری زباله¬ها و گونی کردنشان،آنها را در نقاطی خاص بگذارند تا در پایان روز با قاطر به پایین منتقل کنند.در عین حال گروهی با استقرار در شیرپلا و کافه های مهم به پخش بروشور بپردازند.

ولی در عمل با عدم همکاری اسپانسرها و کوچک شدن برنامه ،تصمیم به برگزاری محدود برنامه در محدوده 2راهی بند یخچال گرفته شد.در این قسمت با پاک¬سازی حدود 70 متر از مسیر نزدیک 70 کیلو زباله جمع و به پایین منتقل گردید.

اسامي شرکت کنندگان:     

رديف   نام و نام خانوادگي     دانشکده        شماره دانشجويي    

1.                نگار فرهادی   ابو ریحان                

2.                زهرا عطری سنگر     حقوق                    

3.                فاطمه عطری سنگر   حقوق                    

4.                اشکان رضوانی نراقی هنرهای زیبا  

5.                محمد علیزاده آزاد     -       

زمانبندي برنامه:       

تاريخ    ساعت اقدام

9/6/86          7:00   حرکت از میدان سربند

9/6/86          9:30   آغاز جمع¬آوری از دوراهی بند یخچال

9/6/86          11:30 پایان جمع¬آوری

9/6/86          13:00 رسیدن به میدان سربند و پایان

عنوان برنامه: صعود یخچال شمالی سبلان

تاريخ اجرا : چهارشنبه، پنج شنبه و جمعه 16-14/6/86

کادر سرپرستي

سرپرست: نگار عباسی

راهنما: عباس علینژاد

مربی و مسئول فني: عباس علینژآد

مسئول تدارکات: نگار عباسی

گزارش نويس: نگار عباسی

مسئول امداد: فرنوش رئیسی

مسئول محيط زيست: همه افراد تيم

اطلاعات عمومي منطقه

نام منطقه: سبلان (سلطان ساوالان) – استان اردبیل

پوشش گياهي غالب  منطقه: علفزار و بوته های خار

قله(ها): سبلان، کسری، هرم ها (1، 2 و 3)

ارتفاع قله(‌ها): سبلان (4811متر)، کسری (4400متر)

وضعيت چشمه هاي منطقه: در تمام طول سال آب دارند.

محل، تعداد و ميزان آب چشمه‌ها: 2چشمه آبگرم معدنی قوتورسویی و شابیل در منطقه هستند که با حرکت از مشکین شهر پس از طی مسیری حدود 1 ساعت با اتومبیل به یک دوراهی می رسیم که تابلوی راهنمایی جهت دسترسی به چشمه ها در آن محل نصب گردیده است.

انواع مسير (زمستانه و تابستانه):

شيوه رسيدن به منطقه: تهران، کرج، قزوین، رشت، انزلی، اردبیل و مشکین شهر

نوع وسيله نقليه: 1 دستگاه اتوبوس تعاونی شماره 9 ترمینال غرب

فاصله  تهران تا مبداء صعود: حدود 14 ساعت

ميزان جاده خاکي: حدود 1 ساعت

مبداء صعود: 10 دقیقه قبل از پناهگاه مبداء صعود قله سبلان از جبهه شمال شرقی در جاده خاکی 

ارتفاع مبداء صعود:

تعداد پناهگاه ها: 1

موقعيت و مختصات پناهگاهها: مبداء صعود قله سبلان از جبهه شمال شرقی

مکانهاي مناسب چادر در تابستان: پس از حدود 3 ساعت کوهپیمایی به محل مسطحی در زیر یخچال شمالی می رسیم که برای چادر زدن مناسب است.

مکانهاي مناسب چادر در زمستان:

ميزان آنتن دهي موبايل در منطقه: تقریباً در تمام نقاط موبایل آنتن می دهد.

وسايل شخصي مورد نياز: کفش مناسب با قابلیت نصب کرامپون، کوله پشتی مناسب، لباس گرم (پلار، بادگیر و گورتکس)، آب (5/1 ليتر)، غذا و تنقلات، کرم ضدآفتاب، عينک آفتابی، کيت امداد شخصی (چسب زخم، باند، کبریت، سوت، سنجاق قفلی، بند کفش اضافی، داروهای مورد نیاز و ...)، لوازم شخصی  (ليوان، قاشق، چاقو و...)، زيرانداز، هدلامپ، کارت بيمه ورزشی، روزنامه، دستمال کاغذی، نايلون، دستکش + روکش دستکش ضدآب، کلاه و هدبند، کیسه خواب، جوراب اضافی، گتر و کوله حمله.

وسايل گروهي مورد نياز: فلاسک، طناب ضدآب، پکیج امداد گروهی، چادر، کرامپون، تبریخ، پیچ یخ، کارابین پیچ، اسلینگ، تسمه، مولتی هوک، هشت فرود، طنابچه پروسیک، طناب انفرادی، کلاه ایمنی، قرقره، وسایل پخت و پز (گاز، قابلمه و کتری) و بی سیم.

تذکرات و توضيحات:

1- به دلیل متغیر بودن شرایط جوی منطقه، وسایل ترجیحاً آببندی شود.

2- چون امکان کرایه قاطر نیست، تا رسیدن به محل مناسب برای برپایی کمپ، حدود 3 ساعت کوله کشی سنگین در پیش رو خواهید داشت که  به همراه داشتن پاتوم توصیه می شود.

3- در بین راه از چشمه آبگرم معدنی شابیل عبور خواهید کرد.

4- قیمت بلیط اتوبوس از تهران به مشکین شهر و بلعکس برای هر نفر 6000 تومان و قیمت کرایه لندرور از مشکین شهر به پناهگاه شمال شرقی، حدود 40000 تومان است.

5- پس از صعود یخچال شمالی سبلان، تا قله حدود 15 دقیقه کوهپیمایی سبک پیش رو دارید.

6- لازم است همه نفرات تیم دوره کارآموزی یخ و برف را گذرانده باشند.

7- آش دوغ منطقه از شهرت خاصی برخوردار می باشد. ☺

گزارش  برنامه:

ساعت 8:30 سه شنبه شب، 13/6/86، تیم 6 نفره ما با 1 دستگاه اتوبوس تعاونی شماره 9 از ترمینال غرب تهران به مقصد مشکین شهر حرکت کرد. آقای عباس علینژاد، مربی رسمی فدراسیون، راهنما و مسئول فنی برنامه، تیم ما را همراهی می کردند که همین جا از زحمات ایشان کمال قدردانی را داریم. ساعت 9:00 صبح چهارشنبه به مشکین شهر رسیده و پس از صرف صبحانه (سرشیرعسل و نان محلی) در کافه ای در داخل ترمینال ساعت 10:00 با یک دستگاه پاترول که آقای علینژاد لطف کرده و هماهنگ کرده بودند، به سمت پناهگاه شمال شرقی سبلان به راه افتادیم. پس از طی حدود 1 ساعت به یک دوراهی رسیدیم که ما را به سمت چشمه های آبگرم قوتورسویی و شابیل رهنمون می شدند. وارد مسیر منتهی به آبگرم شابیل شدیم و حدود 10 دقیقه بعد به چشمه رسیدیم. در اطراف چشمه بناهایی احداث شده که دسترسی به آب چشمه را آسان نموده است. از چشمه به بعد وارد جاده خاکی می شویم و پس از حدود 30 دقیقه در فاصله 10 دقیقه ای پناهگاه شمال شرقی از ماشین پیاده شدیم. وسایل و کوله ها را مرتب و چک کرده و به راه افتادیم. وزن کوله ها چیزی در حدود  25-22 کیلو بود. ساعت 16:00 به محل مورد نظر رسیده و پس از برپایی کمپ به سمت قسمت های پایینی یخچال روانه شدیم تا مرور وظایف و هماهنگی های لازم جهت صعود فردا را انجام دهیم. ساعت 19:00 به کمپ بازگشته و پس از صرف شام (ماکارونی و سوپ)، کرده ها مشخص شده و کوله حمله ها چیده شد. چیدمان کرده ها به این صورت بود: من (نگار عباسی) و فرنوش رئیسی، آقای علینژاد و هادی بهادری، هاله قاسمی فرد و ایمان آذیش. صبح روز پنج شنبه ساعت 4:30 از خواب برخواسته و ساعت 5:30 پس از صرف صبحانه (شکلات صبحانه و پنیرخامه ای) به سمت یخچال به راه افتادیم. ساعت 8:00 بعد از گذراندن یک مسیر شن اسکی و سنگلاخ که انرژی زیادی از ما گرفت به پای یخچال (اولین طول صعود) رسیدیم.  چند طول پایینی که یخ وگل بود را به صورت تراورس گذرانده بودیم. هر کرده یک بی سیم در اختیار داشت و قرار بر این بود که کرده ها در کنار هم و به صورت موازی حرکت کنند. پس از صعود 7 طول 50 متری،  ساعت 11:15 یخچال صعود شد و همه افراد تیم پس از 15 دقیقه استراحت و خوردن تنقلات، کمپوت، آب و... به سمت قله به راه افتادند. ساعت 11:45 بر روی قله 4811 متری و بسیار زیبای سبلان بودیم. حدود 45 دقیقه در کنار دریاچه ماندیم و سپس به سمت یخچال به راه افتادیم. با پیشنهاد آقای علینژاد، تصمیم بر این بود که یخچال را فرود برویم چون هوا عالی بود. (آسمان صاف  و آبی بود فقط گهگاه بادی می وزید.) و در این صورت همه افراد تیم با کارگاه هایی که به صورت تئوری آشنا شده بودند، حال به صورت عملی و کاربردی آشنا می شدند. پس از 4 طول فرود یخچال و تجربه کارگاه های پیچ یخ، گلابی و آبالاکف، تراورس نموده و ادامه مسیر بازگشت از روی گرده ای سنگلاخی که در نهایت به کفی و کمپ منتهی می شد، ادامه یافت. در نهایت ساعت 17:00 به کمپ رسیدیم و پس از مرتب نمودن و آمارگیری وسایل و صرف شام (پلو و کنسرو فسنجان)، به خواب رفتیم. صبح روز بعد از آنجایی که ساعت 11:00 با راننده لندرور در پای مسیر صعود و کنار جاده قرار داشتیم، ساعت 7:30 از خواب برخواسته و پس از صرف صبحانه (خامه مربا) و جمع آوری کمپ به سمت پایین روانه شدیم. ساعت 10:45 به ماشین رسیدیم. آقای راننده لطف نموده و برایمان انگور و آب معدنی آورده بودند. ساعت 11:30 با ماشین به سمت مشکین شهر به راه افتاده و حدود ساعت 13:00 در ترمینال مشکین شهر بودیم. بلیط برگشتمان برای ساعت 15:30 بود؛ بنابراین تصمیم گرفتیم کوله ها را به تعاونی امانت داده گشتی در شهر بزنیم و پس از صرف ناهار (چلوکباب) به ترمینال بازگشتیم. ساعت 16:00 با 1 دستگاه اتوبوس راهی تهران شده و ساعت 5:30 صبح در ترمینال غرب از اتوبوس پیاده شدیم و برنامه مان در همان جا خاتمه یافت. در پایان به همه اعضای تیم صعود یخچال شمالی سبلان را تبریک گفته و آرزوی کسب موفقیت های بیشتر را برایشان دارم.

زمانبندي برنامه:       

تاريخ                  ساعت      اقدام

13/6/86        8:30   حرکت از تهران

14/6/86        9:00   مشکین شهر

14/6/86        10:00 حرکت از مشکین شهر به سمت سبلان

14/6/86        11:10 چشمه آبگرم معدنی شابیل

14/6/86        11:40           ابتدای مسیر صعود

14/6/86        16:00 رسیدن به محل کمپ

14/6/86        19:00 – 17:00        تمرین و هماهنگی امور صعود فردا

15/6/86        4:30   بیدارباش

15/6/86        5:30   حرکت از کمپ به سمت یخچال

15/6/86        8:00   پای یخچال

15/6/86        11:15 یخچال صعود شد

15/6/86        11:45           قله فتح شد

15/6/86        12:30 شروع فرود از یخچال

15/6/86        17:00 کمپ

16/6/86        7:30   بیدارباش

16/6/86        11:30 رسیدن به ماشین و حرکت به سمت مشکین شهر

16/6/86        13:00 مشکین شهر

16/6/86        16:00 حرکت از مشکین شهر به سمت تهران

17/6/86        5:30   ترمینال غرب تهران

گزارش برنامه

عنوان برنامه: دماوند از جبهه شمال شرقي

تاريخ: 6و5/5/1386   

کادر سرپرستي:      

سرپرست: معصومه حقيقي 

راهنما: حسن قاسمي       

مسوول فني:معصومه حقيقي        

مسوول تدارکات: فائزه فلاح- شهاب فقاهتي        

گزارش نويس:زهرا صفاريان  

مسوول امداد:سعيد پورحيدري       

مسوول محيط زيست:همه اعضاي تيم     

اطلاعات عمومي منطقه:     

نام منطقه:ناندل       

پوشش گياهي غالب  منطقه:كاكوتي.پونه  

قله(ها):دماوند         

ارتفاع قله(‌ها):5671 متر     

وضعيت چشمه هاي منطقه:         

محل,تعداد و ميزان آب چشمه‌ها: در گوسفندسرا در ارتفاع 2800متر ودر نزديكي پناهگاه در ارتفاع 4200 متر چشمه داشتيم.      

انواع مسير ( زمستانه و تابستانه):تابستان:هم از ميانده و هم از روستاي گزنك صعود مي شود.زمستان به علت بهمن گير بودن دره .از مسير گزنك واز قله منار به پناهگاه مي رسيم.     

ميزان برف در زمستان:بسيار زياد    

شيوه رسيدن به منطقه:تهران.جاده هراز.فرعي نرسيده به پليس لاريجان(60 كيلومتري آمل).ميانده    

نوع وسيله نقليه:ميني بوس(به دليل خاكي بودن مسيرتا گوسفند سرا ماشين تا گوسفندسرا نيامد)  

فاصله  تهران تا مبدا صعود:از تهران تا 60 كيلومتري آمل واز آنجا تقريبا 30 كيلومتر تا مبدا صعود  

ميزان جاده خاکي:5 كيلومتر

مبدا صعود:ميانده     

ارتفاع مبدا صعود:2700متر   

تعداد پناهگاه ها:1    

موقعيت و مختصات پناهگاهها:2800متر.پشت يال سنگي(جان پناه تخت فريدون)

ظرفيت و ابعاد  پناهگاهها:40 تا 50 نفر-دوطبقه     

وضعيت پناهگاهها در زمستان:همان پناهگاه        

مکانهاي مناسب چادر در تابستان:اطراف پناهگاه.يك ساعت قبل از پناه گاه در يك زمين مسطح

مکانهاي مناسب چادر در زمستان:اطراف پناهگاه   

ميزان آنتن دهي موبايل در منطقه:پناهگاه   

وسايل شخصي مورد نياز:كوه.كفش.كيسه خواب.پوشاك

مناسب.باتوم .عينك.كلنگ.فلاسك ...         

وسايل گروهي مورد نياز:چادر.بيسيم.       

گزارش  برنامه :

ساعت 30دقيقه ازتهران حركت آغاز شد.از جاده هراز بعدازامامزاده هاشم .پلور.آب اسك .رينه رارد ميكنيم.بعد از پليس راه بايجان 2 تونل رد مي كنيم به فرعي دست چپ وارد شده 20 كيلومتر تا ميانده راه بود.از روستاهاي دلارستاق.حاجي دلا عبور كرديم.ساعت 7:30 از ماشين پياده شده و حركت را آغاز كرديم.8:45 گوسفندسرا بوديم .بعد از خوردن صبحانه 9:30راه افتاديم ساعت 17 به جان پناه تت فريدون رسيديم و كمپ زديم.صبح روزساعت 5:30 بعد تيم منهاي 3 نفر كه پشتيباني تيم را بر عهده داشتند به طرف قله حركت كرديم.در طول حرت 4 نفر از تم جدا شدند و در نهايت 15 نفر در ساعت 10 به قله رسيديم.ساعت 13:30 جانپناه وساعت 20 گوفندسرا بوديم در بازگشت هوا مه آلود بود و براي مسيريابي از GPS استفاده كرديم.البته در طول مسير صعود نقاط در GPS ذخيره شده بود واز همين نقاط در مسيريابي كمك گرفتيم.         

زمانبندي برنامه:       

تاريخ              ساعت          اقدام

5/5/ 86         30دقيقه بامداد         حركت از تهران

5/5               9       گوسفندسرا

5/5              17       جانپناه تخت فريدون

6/5              5        حركت به سمت قله

6/5              10       قله

6/5              13:30  برگشت به جان پناه

6/5              15:30  حركت به گوسندسرا

6/5              20       گوسفند سرا

گزارش برنامه کارآموزی سنگنوردی

سرپرست : محمد حسین ساعدی

مربی   : عباس علی نژاد

کمک مربی : اسماعیل اسماعیل زاده

سایر شرکت کنندگان : باقر حکیم ، امیر فراهانی ، حسین لامعی ،محمود لران ، رضا طالعی ، حمید مرادی نسب ، علی نکوییان .

          طبق برنامه ، روز چهارشنبه 7/6/1385 ساعت 6:50 ( با 20 دقیقه تاخیر) برنامه از میدان سربند آغاز شد و گروه( روز اول بدون حضور آقای اسماعیل زاده و باقر حکیم ) به سمت بند یخچال به راه افتاد .  گروه ساعت 8 تا 8:40 صبح روی سنگ سلام به صرف صبحانه پرداختند . ساعت 8:45 معارفه (با کمی تاخیر !) انجام شد و تا ساعت 14:30 آموزش ابزارشناسی ،گره ها و طناب دادن و جمع کردن داده شد و کارآموزان کارهای آموزش داده شده را تمرین کردند . ساعت 14:30 تا 15:20 افراد به صرف نهار و استراحت پرداختند و سپس حرکت تنوره ای در شکاف سنگ آلبرت تمرین شد و  ساعت 16:30 آموزش روز اول به پایان رسید .

          چون دو نفر از اعضا (محمد حسین ساعدی ، حسین لامعی ) در منطقه شب مانی داشتند ، قرار بر این شد که افراد راس ساعت 7:30 در بند یخچال برای شروع کلاس حاضر شوند ، که افراد به موقع در محل مقرر حاضر شدند و پس از صرف صبحانه ساعت 8:20 بالای سنگ آلبرت مربیان اصول وانواع کارگاهها ، اصول فرود ، فرود کلاهک و صعود با حمایت از بالا را بیان کردند و سپس کارآموزان به تمرین و مرور کارهای آموزش داده شده روی سنگ آلبرت پرداختند و آموزش روز دوم در ساعت 15:30 به پایان رسید .

          برنامه روز سوم با ده دقیقه تاخیر ساعت 7:40 شروع شد وپس از صرف صبحانه در ساعت 8:20 آقای اسماعیل زاده اصول و نکات صعود کـُرده ای را بیان کردند و کارآموزان دو به دو صعود سر طناب وصعود نفر دوم را تمرین کردند . در هنگام تمرین دو نفری که در حال صعود کـُرده ای بودند ، بقیه اعضای گروه روی سنگ آلبرت تمرین فرود کلاهک می کردند و برنامه در ساعت 16 با گرفتن امتحان از کارآموزان توسط مربیان پایان یافت .

صعود یخ چال سبلان

 شروع برنامه:13/6/1386

سر پرست:نگار عباسی

مربی و مسئول فنی:عباس علی نژاد

تیم شش نفره دانشگاه تهران در تاریخ پنجشنبه 15/6/1386 موفق به صعود به قله سبلان از مسیر یخ چال گردید.این تیم پس از صعود قله روز جمعه به تهران بازگشت.

جزئیات پس از دریافت گزارش برنامه ارائه خواهد گردید.

اردوی شخصی دره اندرسم

سر پرست :احمد میرزایی

در تاریخ چهارشنبه پنج شنبه و جمعه 7و8و9/6/1386 انجمن کوه نوردی دانشگاه تهران اقدام به بر گزاری اردوی دره اندرسم  نمود.در این برنامه که متشکل از فرود14 آبشار کوتاه و بلند از 5 متر تا 35 متر می باشد  18 نفر از کوه نوردان شرکت داشتند.

سر پرست :حسین ساعدی

مربی:عباس علی نژاد

کمک مربی :اسماعیل زاده

کلاس کار آموزی سنگ نوردی آقایان در روز های چهار شنبه پنج شنبه و جمعه 7و8و9/6/1386 در محل بند یخچال بر گزار گردید .در این کلاس بیشتر اصول سنگ نوردی از جمله آشنایی با تجهیزات و نحوه حرکت روی سنگ و صعود های کوتاه و آموزش فرود های کلاهک و ... تدریس می گردد.

از آنجایی که تربیت بدنی دانشگاه تهران از کلاسهای آموزشی هیچ گونه حمایتی نمی کند یکی از کوه نوردان با سابقه انجمن اقدام به کمک 1000000 تومانی صرفا جهت کلاسهای آموزشی نموده که از این محل 130000 تومان برای این کلاس اختصاص یافت. مابقی توسط شر کت کنندگان در کلاس گردآوری شد.

انجمن کوهنوردی دانشگاه تهران از صمیم قلب از این هم نورد تشکر می نماید .

اردوی علم کوه

مدت :7 روز

زمان: 23/5/1386 تا 30/5/1386

موقعیت منطقه:منطقه تخت سلیمان ،تنها یخ چال دائمی ایران،منطقه علم چال

سرپرست :رضا فتحی

مسئول فنی:بهمن اسفندیاری

مسئول کمپ:نگار فرهادی

مسئول امداد : زهرا صفاریان

مسئول مستند سازی:گلریز فرمانی

مسئول محیط زیست همه اعضای گروه

اعضای دیگر تیم:

بهمن یاری

باقرالدین حکیم

علیرضا مومنی

سیما فقیهی

یلدا قربانی

نگار عباسی

مینا طاهری

مهسا مقدس

محمود قوی دل

مجتبی کیانی

انجمن کوه نوردی دانشجویان دانشگاه تهران در تاریخ سه شنبه 23/5/1386 اقدام به برگزاری اردوی علم کوه نمود.

تیم 15 نفره کوهنوردان و سنگ نوردان سه شنبه شب ساعت 22 ازمقابل دانشکده فنی امیر آباد حرکت و ساعت 5:00 صبح روز چهارشنبه به قرار گاه فدراسیون کلاردشت وارد می شود.

روز اول (چهار شنبه):صعود تا علم چال

حرکت از قرارگاه فدراسیون تا پناهگاه سرچال و از آنجا به منطقه عام چال .لازم به ذکر است که آقایان بهمن یاری و باقرالدین حکیم یک روز زودتر جهت انتقال لوازم و تجهیزات این اقامت پنج روزه به منطقه اعزام شده بودند و مقدمات ورود تیم را آماده کرده بودند.

تیم ساعت 17:00 وارد منطقه علم چال شد و پس از برقراری چادرها استراحت یک روزه حود را شروع می کند.

روز دوم( پنج شنبه):استراحت کل تیم و بار گزاری برنامه صعود مسیر لهستانی ها 1348

طبق برنامه قرار بود که کل اعضای تیم روز دوم را استراحت کنند.همچنین با توجه به اینکه سنگین ترین بخش برنامه یعنی صعود آقایان بهمن اسفندیاری و محمود قوی دل از مسیر لهستانی ها1348 برای روز دوم برنامه ریزی شده بود کلیه لوازم مورد نیاز صعود ساعت 10:00 برای بارگزاری به ابتدای مسیر منتقل شد.در ضمن کل مسیر روز قبل توسط آقای محمود قویدل طناب ثابت گزاری شده بود.این طناب ثابت از آغاز شیب سنگین 70 درجه ای یخ چال یک طناب ثابت تا سنگ موسوم به سنگ یوسف  و پس از آن یومار روی طناب نه میلی متری تا کارگاه واقع در پنجاه متر بالاتر و از آنجا سه ثراورس 70متری سنگین که نیاز بالایی به کرامپون و تبر یخ برای عبوراز تکه های یخ زده می باشد.بار گزاری در ساعت 12:00 انجام شد  تیم دو نفره آقایان کیانی و قویدل ساعت 13:00 به کمپ رسیدند.

روز سوم (جمعه):صعود دیواره از مسیر 1348و صعودقله تخت سلیمان    

روز سوم تیم دیواره متشکل از آقایان محمود قوی دل و بهمن اسفندیاری (سر پرست) راس ساعت 3:30 با همراهی آقای علیرضا مومنی  به سمت دیواره حرکت می کنند.تیم ساعت 5:00 به ابتدای مسیر می رسد و پس از صرف صبحانه  و آماده شدن جهت صعود ساعت 6:00 صعودشان را شروع می کنند.آقای مومنی نیز فرود آمده و ساعت 10:00 به کمپ می رسد.تیم سنگنوردی ساعت 16:00 پس از گذر از شکاف معروف به دو جورابی  به دو طول ریزشی مسیر می رسد که در نوع خود یک رکورد عالی می باشد .ولی به علت ریزش های موجود با دو طول بسیار سخت مواجه شده که در نهایت ساعت 21:00 مسیر راتمام کرده و شب را در پناه گاه سیاه سنگ ها سپری می کند.رکورد دیگری که این تیم به ثبت رساند این بود که همه 12 طول مسیر را آقای اسفندیاری سر طناب رفتند.

تیم کوه نوردی به سر پرستی امید عالمی نیز در این روز اقدام به صعود تا ابتدای گرده و پس از آن بازگشت از گردنه شانه کوه و صعود قله تخت سلیمان می کند.

در ضمن آقایان فتحی و کیانی جهت مستند سازی و دید بهتر از مسیر 48 تا حدی روی گرده آلمان ها پیش روی کردند.

تیم قله ساعت 17:00 پس از صعود موفق به تحت سلیمان به کمپ رسید.

روز چهارم( شنبه):صعود قله های چالون و سیاه کمان و استقبال از تیم دیواره در مسیر بازگشت

در این روز تیم کوه نوردی به سر پرستی آقای رضا فتحی اقدام به صعود قله های چالون و سیاه کمان می کند و همراه آنها یک تیم جهت استقبال از تیم دیواره عازم گردنه ریزشی سیاه سنگها می شود.

تیم قله پس ازصعود موفق هر دو قله ساعت 16:00 به کمپ رسید. همچین تیم دیواره ساعت 11:00 به کمپ رسید.

هم چنین در این روز تیم دو نفره آقایان اشکان رضوانی و علیرضا مومنی اقدام به بار گزاری برای صعود مسیر هاری رست می کنند.

روز پنجم و ششم(یکشنبه و دو شنبه): اقدام به صعود تیم چهار نفره مسیر هاری رست  

در این روز دو تیم از آقایان بهمن یاری و علیرضا مومنی و تیم دیگر اشکان رضوانی و مجتبی کیانی ساعت 3:45 با همراهی آقای اسفندیاری عازم دیواره شدند و ساعت6:00 پای مسیر آماده صعود می شوند .آقای اسفندیاری پس از طناب ثابت اول برمی گردد و ساعت7:00 به کمپ می رسد.

ثیم دیواره ساعت 7:00 شروع به صعود می کند و ساعت 18:00 به علت بارش سنگین برف در منطقه  مجبور به شب مانی روی دیواره می شوند.این تیم چهار نفره در ابتدای طول هفتم در یک شکاف شب سردی را می گذرانند.تیم پشتیبانی مستقر در علم چال به علت سرمای شدید هوا و بارش برف تصمیم به صعود به قله علم از سیاه سنگ ها گرفته و ساعت 4:00 صبخ آقایان اسفندیاری ،قوی دل و جباری به سمت قله راه افتاده و ساعت 6:00 به قله می رسند .پس از دو طول فرود ریزشی های مسیر به ابتدای دیواره رسیده و  ساعت 8:00 تیم دیواره را در ابتدای کارگاه رویت کرده و پس از هم کاری فراوان ساعت 19:00 پس از صعود قله به پایین روانه شده و ساعت22:00 به کمپ می رسند.

روز هفتم سه شنبه :بازگشت تیم

در این روز تیم پس از جمع کردن کلیه لوازم و تجهیزات ساعت 9:00به سمت پایین روانه شده و ساعت 16:00 به قرارگاه فدراسیون می رسند.

تیم ساعت 18:00 به سمت تهران به راه افتاد و ساعت 2:00 روز چهار شنبه با استقبال گرم دوستان به تهران رسید و برنامه در مقابل دانشکده فنی به پایان رسید.